Mediolan - czyli sladami Leonarda da Vinci oraz zakupy w miescie mody.


Dzien 1 lot nad Alpami, witamy w Mediolanie !

Wylatujemy z Krakowa (KRK) do Mediolanu (Bergamo) (BGY)
Wed, 27Oct10 lot FR6877 wylot KRK o 13:00 i przylot BGY o 14:50

Podczas lotu widzimy przepiekny widok wysokich osniezonych Alp, oraz urokliwych miasteczek polozonych w dolinach.






Pod Nami Alpy...


W czasie lotu Kraków - Mediolan

Na lotnisku Bergamo busy do centrum Mediolanu: co 15-30 minut Odjazd15:10-16:10
Terravision 9,90 euro / 18,50 euro
OrioShuttle 10 euro / 16 euro
Cascina Gobba

W autobusie poznajemy Polaka, który pracuje na stałe w Turynie.
Wysiadamy na   Milan Stazione Central, Piazza Luigi Di Savoia, a stamtad metrem do centrum.

Metro w Mediolanie:
One way - 75 minut - 1euro
Karnet 10- 9,20 euro
24 h- 3 euro
48 h - 5,5 euro

Metro w Mediolanie – składa się z trzech linii o łącznej długości 79,4 kilometrów. Jest najobszerniejszym metrem we Włoszech.





Dojezdzamy  do centrum miasta i wysiadamy metrem przy katedrze Dumo, Pierwsze kroki kierujemy oczywiscie na schody Katedry by podzwiac budowle z bliska . Nastepnie idziemy na ulice pokrytą dachem  Salon Mediolany tzw.  Galeria Vitorio Emmanuele. Udajemy sie pózniej  w kierunku słynnego Teatru La Scala.

Odwiedzamy tez sklepy na ulicy Via Torino.






Przed wejściem do Galerii Vittorio Emanuelle.  



Galleria Vittorio Emanuelle -  elegancki wystrój oraz znajdujące się w niej sklepy stworzyły z niej "Salon Mediolanu"



Słynna Opera La Scala najsłynniejsza scena operowa we Włoszech, i jedna z najsłynniejszych na świecie.


Katedra Duomo - najsłyniejsza budowla miasta, największa na świecie gotycka katedra (Duomo) z XIV-XV w. ozdobiona licznymi drobnymi wieżyczkami.


                          Zakupy na Via Torino ulicy pełnej sklepów.


Wieczorem metrem udajemy  sie do mieszkania naszej CouchSurfingowej rodziny.

Włoszka Helga ma dwoje pieknych dzieci  : dziewczynke Lune co oznacza Ksiezyc oraz Emira. Imiona te maja pochodzenie bosniackie bo ich ojciec jest Bosniakiem.

Wieczor spedzamy na wspolnej kolacji oczywiscie z winem oraz na rozmowach o Nas, Polsce, Wloszech, romowach o życiu.  To po sycylijskiej podróży drugie spotkanie Marty z projektem CouchSurfing. Znów wspaniełe.

Pozno w nocy idziemy spac.



Dzien 2: Sladami Leonarda da Vinci Muzeum Techniki Leonarda da Vinci , Ostatnia wieczerza, Pinacoteca Ambrosiana

Wstajemy wczesnie rano i ruszamy na miasto.
Wysiadamy na stacji San Ambrogio i kierujemy sie w strone Bazyliki Św. Ambrożego. 
 Na początku odwiedzamy krużganki Katolickiego Uniwerystetu Najświetszego Serca  stanowiące integralną część kompleksu klasztornego św. Ambrożego.




.









Póżniej zwiedzamy samą bazylikę. Bazylika św. Ambrożego wzniesiona między 379 a 386 r. z woli biskupa Mediolanu, św. Ambrożego, została zbudowana w dzielnicy, w której byli pochowani chrześcijanie zamordowani w czasie prześladowań rzymskich. Dlatego właśnie została zadedykowana męczennikom i była nazywana Basilica Martyrium. Sam św. Ambroży chciał umieścić w niej relikwie świętych Satyra, Wiktora, Nabora, Witaliana, Gerwazego i Protazego. Został w niej też pochowany i od tego czasu zmieniła swą nazwę na obecną. 










A po drodze natrafiamy na typowy tutaj skuter :)


 
Po zwiedzaniu bazyliki udajemy się do Muzeum Nauki i Technologii Leonarda Da Vinci.

Adres: Via S.Vittore 21 20123 Milano


Via Vittore, wejście do Muzeum Nauki i Technologii Leonarda da Vinci


Museo nazionale della scienza e della tecnologia Leonardo da Vinci – muzeum prezentujące wynalazki i osiągnięcia w dziedzinie techniki i nauki na przestrzeni XVI-XX w. oraz posiadające w swych murach salę poświęconą włoskiemu artyście renesansowemu i naukowcowi Leonardowi da Vinci oraz jego wynalazkom
Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci w Mediolanie jest jednym z najważniejszym muzeum techniki i nauki na świecie.
W muzealnych salach znajduje się ok. 10 000 eksponatów będących oryginalnymi urządzeniami lub ich replikami. Muzeum zajmuje 23 000 m² powierzchni na ogólnej powierzchni przestrzeni 40 000 m².

Eksponaty muzealne opowiadają historię nauki i techniki w wielu przestrzeniach; od modeli ukazujących geniusz Leonarda da Vinci, do przyrządów pomiarowych wszechświata, od pierwszych urządzeń zapisujących i odtwarzających dźwięk, mowę do nowoczesnych instrumentów telekomunikacyjnych. W zbiorach znajdują się również pierwsze silniki czy środki transportu.

W specjalnej sali muzeum zgromadzono wynalazki, maszyny Leonarda da Vinci. Urządzenia zostały zrekonstruowane i zbudowane według jego projektów zamieszczonych w zachowanych notatek, głównie z Kodeksu Atlantyckiego.Maszyny te zostały zgrupowane w kilku kategoriach:
maszyny ziemne maszyny latające urządzenia codziennego użytku urządzenia wodne urządzenia związane z architekturą.
W sali znajduje się model pomnika konia z brązu, według rysunku Leonarda, który został postawiony w San Siro w Mediolanie w 1999 r. Można obejrzeć model mechanicznego krosna a w innej sekcji model idealnego miasta opartego na szkicach Leonarda da Vinci.

Prócz wynalazków, można obejrzeć również fotografie i opisy różnych maszyn projektowanych przez mistrza.

Ale muzeum to nie tylko Leonardo da Vinci i jego dzieła. W muzeum prezentowane są wynalazki i osiągnięcia w dziedzinie techniki i nauki na przestrzeni XVI-XX w.
Muzeum podzielone jest na kilka obszarów.   Podczas kilku godzin, jestemy w samolocie, na statku, w lokomotywie. Dzieki multimedialnej otoczce, poznajemy świat, nauke, technike.
Poznajemu tajniki fotografii, muzyki, elektoniki, optyki, geografii, astronomii.

W salkach doświadczalnych prowadzone są lekcje dla dzieci.  W innych salach sami uczestniczymy w doświadczeniach. Nauka na żywo. Obiecujemy sobie z Martą , że w przyszłości odwiedzimy to miejsce z dziećmi.








































Pełni wrażen po kilku godzinach w Muzeum postanawiamy udać się w  kolejne miejsce związane z Leoanardo celem Kościół Santa Maria della Grazie.


Zanim jednak udamy się do Kościoła zatrzymujemy się w jednej z restauracji przy Corso Magenta , w pobliżu Santa Maria della Grazie.










Kościół Santa Maria della Grazie. nazwa może mało mówi, ale obraz, który tam się znajduje zna chyba każdy na świecie "Ostatnia Wieczerza" Leonarda da Vinci.



W refektarzu tego kościoła - Santa Maria delle Grazie znajduje się obraz "Ostatnia Wieczerza"



Wiemy, że ciężko o bilety - bo trzeba rezerwowąc online około tydzień wcześniej na stronie :

www.milan-museum.com/booking.php
Mamy nadzieje , że może na miejscu coś się zwolni. Niestety nic z tego biletów nie ma.
Ostatnia Wieczerza (wł. Il Cenacolo lub L'Ultima Cena) – malowidło powstało na zamówienie księcia Mediolanu Ludovico Sforzy. Da Vinci malował fresk przez 3 lata. Posłużył się on nietypową techniką, która okazała się nietrwała – mimo wielu renowacji fresk jest nadal w złym stanie (w maju 1999 zakończono wielką konserwację malowidła pod kierownictwem Pinin Brambilli Barcilon; prace konserwacyjne trwały pięciokrotnie dłużej niż malowanie dzieła).

Podziwiane jest głównie ze względu na zachowane w nim proporcje, oraz symetrię, wyrażoną głębią pomieszczenia, w której wraz z Jezusem ucztują apostołowie, jak również ze względu na naturalizm obrazu i bijącą z niego iluzję rzeczywistości. W cynowych naczyniach i szkle pierwotnie odbijały się szaty apostołów, lecz detale te zostały bezpowrotnie utracone.

Według włoskiego muzyka i informatyka Giovanniego Marii Pali, w obrazie "ukryty" jest zapis muzyczny krótkiego rekwiem.



 Nie mając biletu na "Ostatnią Wieczerze" zwiedzamy sam kościół oraz pomieszczenie w którym znajdują się  notatki Leonarda da Vinci.








Kupiony bilet ważny jest również w dniu dzisiejszym w Bibliotece Ambrozjańskiej.
Udajemy się więc do Pinacoteca Ambrosiana.

Biblioteka Ambrozjańska Biblioteca-Pinacoteca Ambrosiana, zawierawiele wartościowych dzieł literackich oraz obrazów kultury światowej.
Pinacoteca Ambrosiana (Piazza Pio XI nr 2, przy przecznicy Via Torino) została założona przez kardynała Federica Borromea, na początku XVII w. Kardynał, którego pasją było gromadzenie dawnych manuskryptów, stworzył jedną z największych bibliotek w Europie, ale dziś przychodzi się tu przede wszystkim po to, by zwiedzić galerię sztuki.

Pośród wielu płócien wyróżniają się szkice Rafaela do Szkoły Ateńskiej, rzadko reprodukowany obraz Leonarda da Vinci, Portret muzyka, i uważany za pierwszą włoską martwą naturę obraz Caravaggia Kosz owoców. Niestety nie możemy nic fotografować.








Po wyjściu z Biblioteki trafiamy na pobliską ulicę Via Torino. Ulica słynie z wielu sklepów. Galeria obok Duomo i  Via Torino to ścisłe centrum mody Mediolanu.
Jest pełna sklepów w większości z odzieżą, z cenami na każdą kieszeń. Czas na zakupy w mieście mody! :)






Via Torino - zakupy w Mediolanie








Pewnym krokiem na salonach Mediolanu :)


Dzien 3 - Naviglio Grande Leonarda da Vinci, Via Torino, Duomo, Palac Sforzow, Via Buenos Ares 



Kolejnym punktem naszych poszukiwań śladów Leonarda da Vinci w Mediolanie jest Naviglio Grande. Jest to sieć kanałów zaprojektowana przez Leonarda da Vinci. Kanały zaprojektował by zmiejszyc choroby i syf w Mediolanie. 
Naviglio Grande łączy Mediolan z rzeką Tincio. Kanały są nieżeglowne przez przeważającą część roku.


Naviglio Grande piękne jest zwłaszcza nocą w okresie świątecznym ,gdy nabrzeża są pięknie oświetlone. Znajduje się tu wiele restauracji oraz knajpek.


W pobliżu Naviglio Grande.



Wyświetl większą mapę





Udejemy się w stronę 2 bram  na Corso di Porta Ticinese


Porta Ticinese


 Corso di Porta Ticinese – jedna z najstarszych ulic Mediolanu, na której znajdują się dwie bramy: XII-wieczna i klasycystyczna Porta Ticinese.





W XVI wieku przy ulicy mieszkał i miał swój warsztat malarski Leonardo da Vinci.


Corso di Porta Ticinese usytuowana jest pomiędzy kościołami San Lorenzo i Sant' Eustorgio.  Przy ulicy znajdują się liczne restauracje, kawiarnie i sklepy przeznaczone głównie dla turystów odwiedzających tę zabytkową część miasta.







Via Torino - widok na Duomo



Dochodzimy dalej do Via Torino i dalej do katedry (Duomo).Nareszcie czas na zwiedzanie Duomo di Milano.

Katedra Narodzin św. Marii w Mediolanie (wł. Duomo St. Maria Nascente di Milano) to gotycka marmurowa katedra, jeden z najbardziej znanych budynków w Europie.

Jej wymiary - 157 metrów długości i 92 szerokości - plasują ją na 3 miejscu w Europie. Nawa główna ma 45 m. wysokości (drugie miejsce po katedrze Beauvais, 48 m., ale nie wykończona).

Położona na głównym placu, w centrum Mediolanu. Na zewnątrz katedra ozdobiona jest przez 2245 figur, 135 sterczyn, 96 rzygaczy, i około kilometra maswerków. Budowa katedry finansowanej przez Gian Galeazzo Viscontiego rozpoczęła się w 1386 roku a ostatnie wykończenia wykonano na polecenie Napoleona w roku 1813. Wrota fasady, z brązu, zostały odbudowane w ciągu XXgo wieku, do 1965 r. Zegar słoneczny umieszczony w nawie przy wejściu jest największy na świecie.

Zwiedzamy samą Katedrę w środku oraz dach Katedry. Wejście na dach zajmuje trochę czasu ale wrażenia są niesamotowie. Widać ogrom budowli oraz jej piękno.


























Wrażenia z dachu Duomo są niesamowite. Wykonuje telefon do kolegi siedzącego w pracy z informacją  "jestem na Katedrze Duomo w Mediolanie, wpisz w google, a Ty co porabiasz?" :P Reakcja bezcenna :)

Schodzimy na dół i odwiedzamy centra mody - salony Dolce Gabbana , Armaniego Guci ....





Następnie wsiadamy w metro i wysiadamy na stacji Cadorna.
Udajemy się na Zamek Castello Sforzesco.


Piazza Castello



Zamek Sforzów, to ceglany zamek w centrum Mediolanu, zbudowany w połowie XV wieku, na planie kwadratu z dziedzińcem w środku, otoczony murem z blankami i narożnymi basztami. Posiada suchą fosę.

 Wieża bramna od strony południowo-schodniej, najwyższa w całym złożeniu ulokowana jest od strony via Dante, prowadzącej do zamku od strony placu katedralnego, Piazza il Duomo. Na przedpolu bramy, na jej osi znajduje się współczesna fontanna. Oś głownego najazdu jest podkreślona przez szeroką Largo Cairoli aż do nieodległego Piazza Cairoli i dalej przez via Dante. Dookoła zamku przedpole zostało zachowane aż do bulwaru opasującego Zamek od strony południowo-zachodniej aż do wschodniej. Z tyłu od strony północno-zachodniej na osi założeia, na zapelczu zamku znajduje się Park Sempione (Parco Sempione), którego głowną przestrzeń podkreśla osiowo zlokalizowany nieregularny zbiornik wodny oraz łuk triumfalny z początków XIX wieku. W daleszej prespektywie widoczny jest bulwar Sempione, podkreślający główną oś założenia.


Zwiedzamy Muzea Zamku:
    * Musei di Castello Sforzesco: Museo d`Arte Antica - Muzeum Sztuki Antycznej
    * Musei di Castello Sforzesco: Pinakoteka Castello Sforzesco- Galeria Obrazów

Mieści m.in. kolekcję średniowiecznej, renesansowej i barokowej sztuki włoskiej, francuskiej i holenderskiej. Do najcenniejszych eksponatów należy Pietà Rondanini - ostatnie, nieukończone dzieło Michała Anioła.

    * Musei di Castello Sforzesco: Museo delle Arte Decorative - Muzeum Sztuki Uzytkowej
    * Musei di Castello Sforzesco: Museo delgi Strumenti Musicali - Muzeum Instrumentów Muzycznych
    * Musei di Castello Sforzesco: Museo Egizio - Muzeum Egipskie
    * Musei di Castello Sforzesco: Museo della Preistoria e Protostoria - Muzeum Prehistoryczne













Muzeum














Jest piekny jesienny dzień. Po zwiedzaniu muzeum postanawiamy spędzić czas w Parku Sempione w poblizu Zamku.


































Udajemy się na wieczorne zakupy na Corso Buenos Ares.
Obok Via Torino to najbardziej "zakupowa" ulica  w mieście.
Wysiadamy na stacji metra Lima.



Corso Buenos Ares










Po pełnym wrażeń dniu wracamy na mieszkanie Helgi.
Dziś przyjeżdza ojciec dzieci - Bośniak. (niestety nie pamiętamy imienia).
Przy wspólnej kolacji w świetnej atmosferze z bośniacką muzyką w tle mija nam wieczór.
Zapraszamy do obejrzenia zdjęć:










Dzien 4 Via Papiniano, Traghetto di Leonardo Imbersago, Montevecchia.

To nasz ostatni dzień w Mediolanie.
Wcześnie rano udajemy się na ostatnie zakupy. Tym razem na targ na Via Papiniano.





Wracamy jeszcze do domy Helgi .

Dzieci pojechały z ojcem do Bosni .Helga ma dzień wolny, więc  proponuje nam wspólny wyjazd poza miasto.




  Jest pomysł - Szwajcaria, Lugano by zobaczyć jezioro.  Ale my postawiamy w dalszym ciągu szukać śladów Leonarda da Vinci. Wybieramy się z Helga i jej przyjacielem do Imbersago. Znajduje się tu łódź zaprojektowana przez Mistrza Leonardo. Co ciekawe łódż ma zastosowanie po dzień dzisiejszy.  W internecie nie znaleźliśmy informacji po polsku o tym miejscu, ale jest we włoskiej wikipedii: http://it.wikipedia.org/wiki/Traghetto_di_Leonardo.






Imbersago , Traghetto di Leonardo da Vinci







Po przepłynieciu się łódką Leonarda da Vinci, popijamy kawę w pobliskiej kawiarni.
Helga z jej przyjacielem proponują nam wyjazd do małego miasteczka Montevecio.
Gdy tam dojeżdzamy jest już ciemno. Miasteczko jest urokliwie położone na wzgórzu. Spożywamy kolację w restauracj na samym szczycie góry z widokiem na okolice. Jest tu przepięknie. Wracając z restauracji spacerujemy jeszcze po pieknych uliczkach. Miasteczko przypomina nam troche klimat południowych Włoch ktory mielismy okazje odczuc kilkanascie dni wczesniej podczas wizyty na Sycylii.



Wyświetl większą mapę




















Dzien 5 Ostatni dzień w Mediolanie, wracamy do Krakowa


To juz ostatnie chwile w Mediolanie. Pogoda jest deszczowa.






Metrem udajemy się na Stazione di Milano Centrale.
Stamtąd autobusem na lotnisko w Bergamo. Startujemy w gęstej mgle i deszczu. W czasie lotu pogoda polepsza się. Uwielbiamy podziwiać chmury , niebo. Uwielbiamy latać ! :)














 Jesteśmy w Krakowie! Spędzamy tu jeszcze kilka godzin.